دست خالی قانون در مبارزه با ناایمنی ساختمان‌ها

محمدرضا مرشد دوست – کارشناس ایمنی – در مصاحبه با مجله زنده خبری ، وی با بیان برخی از عواملی که باید برای جلوگیری از وقوع یک آپارتمان دیگر مورد توجه قرار گیرد اظهار داشت: یکی از مهمترین تجربیات پس از آپارتمان را می توان لزوم توضیح قانون ایمنی در کشور دانست.

وی گفت: تنها قانونی که در مورد ایمنی داریم فصل 4 قانون کار است که مربوط به ایمنی و بهداشت در محل کار است. این قانون سالها پیش نوشته شده و به روز نشده است و بخش قابل توجهی از آن در زمینه روابط کار است. البته بخشی از آن در زمینه ساختمانهای اداری و تجاری است اما در زمینه ساختمانهای مسکونی اینگونه نیست.

این کارشناس امنیتی گفت: قانون بالاترین سند نظارت بر پیمانکاران است که متأسفانه ما از آن برخوردار نیستیم. دستورالعمل های ارائه شده توسط آتش نشانی یا سایر سازمان های امدادی کمتر از قانون است ، اما برای بهبود وضعیت ایمنی ، نوشتن قوانین قانون ایمنی و شناسایی ناظران آن ضروری است.

وی افزود: نیاز به قوانین ایمنی نگرانی است که باید برای افزایش مراحل پیشرفت ایمنی رفع شود.

مرشد دوست گفت: نکته دیگری که باید برای جلوگیری از سایر پلاسکو به خاطر بسپاریم ، دستورالعمل های سازمان های امدادی است ، به عنوان مثال آتش نشانی هنگام بحث در مورد آتش سوزی وارد ساختمان هایی نمی شود که به سبک قدیمی هستند و نمی توان آنها را ملزم کرد انجام دهید. برای رعایت ایمنی ، اما اگر قوانین لازم وجود داشته باشد ، این مسئله تا حدودی حل خواهد شد.

وی ادامه داد: برخی افراد بین آیین نامه ها ، قوانین ، دستورالعمل ها و قسمت نامه تفاوت قائل نمی شوند ، اما با ورود به لایه های آن متوجه می شویم که دستورالعمل ها هیچ تعهدی ایجاد نمی کنند و در حد پیشنهاد هستند.

این کارشناس ایمنی تأکید کرد که گام دوم نیاز به تلاش فراوان در زمینه فرهنگ ایمنی دارد. نویسندگان کتاب باید در مورد ایمنی و رسانه ها در مورد فرهنگ ایمنی بنویسند. در این راستا باید از ظرفیت متخصصان در زمینه فرهنگ ایمنی استفاده شود.

وی ادامه داد: الزامات ایمنی شهروندان نیز باید افزایش یابد ، اما این تقاضا همچنین به دانش نیاز دارد که مردم می دانند از هر سازمانی چه مطالبه کنند.

“نکته دیگری که می توان به آن اشاره کرد ، توجه به ظرفیت فارغ التحصیلان رشته امنیت ساختمان است. برخی از این افراد در ساختمانهای بلند از ایمنی در برابر آتش برخوردار هستند و برخی دیگر از ایمنی برخوردار هستند. این افراد از دانشگاههای علمی و کاربردی فارغ التحصیل شده اند و می توانند مدیر یا مشاور شورای ساختمان باشند.

وی ادامه داد: این افراد درس های ایمنی آموخته اند و می توانند مشاوران خوبی در زمینه ایمنی ساختمان باشند و به نوعی دستورالعمل ایمنی را برای ساكنان بنویسند. این فراتر از دستورالعمل ها و نکات ایمنی است. اگر قانون نوشته شود و سپس این اقدامات اضافی انجام شود ، می توان به آینده ای مطمئن امیدوار بود.

این کارشناس ایمنی گفت: “بخشی از مسئولیت نگهداری ساختمان یا ساختمان به عهده مدیران ساختمان است ، اما مدیر ساختمان متقاعد می شود در صورت بروز حوادث بیمه مسئولیت را بپردازد ، بنابراین در صورت بروز حادثه ، مردم نباید روی گردن او باشند ، اما ما باید از تصادف جلوگیری کنیم.

وی افزود: برای نگارش این قانون می توان از قانون عمومی ایمنی شغلی که فصل چهارم قانون کار است استفاده کرد اما می توان روابط بین سازندگان و نگهداری ساختمان را به آن افزود.

انتهای پیام